Osteointegracja to biologiczny proces, w którym żywa kość tworzy stabilne połączenie z powierzchnią implantu dentystycznego.
Jest jednym z kluczowych procesów pozwalających implantowi osiągnąć stabilność potrzebną do podparcia korony, mostu lub odbudowy pełnego łuku.
Co dzieje się po wszczepieniu implantu?
Implant dentystyczny umieszcza się w odpowiednio przygotowanej kości.
Bezpośrednio po wszczepieniu uzyskuje on stabilność pierwotną, wynikającą z mechanicznego dopasowania implantu do kości.
W kolejnych tygodniach i miesiącach kość wokół implantu przebudowuje się.
W trakcie gojenia nowa kość tworzy ścisły kontakt z powierzchnią implantu. Ta rozwijająca się stabilność biologiczna jest właśnie osteointegracją.
Dlaczego osteointegracja jest ważna?
Implant potrzebuje stabilnego połączenia z otaczającą kością, aby znosić siły powstające podczas normalnego użytkowania.
Jeśli odpowiednia osteointegracja nie nastąpi, implant może pozostać ruchomy albo nie funkcjonować zgodnie z planem.
Dlatego klinika ocenia proces gojenia przed kolejnymi etapami leczenia lub w ich trakcie.
Ile trwa osteointegracja?
Nie istnieje jeden czas gojenia odpowiedni dla każdego implantu.
Proces zależy między innymi od:
- miejsca wszczepienia implantu
- ilości i jakości kości
- wykonania odbudowy kości
- stabilności implantu podczas zabiegu
- rodzaju odbudowy stosowanej w okresie gojenia
- ogólnego stanu zdrowia i indywidualnej odpowiedzi organizmu
- palenia i innych czynników ryzyka
- wystąpienia powikłań
Decyzję o gotowości implantu do następnego etapu podejmuje dentysta na podstawie konkretnego przypadku.
Czy podczas gojenia implant musi pozostać nieużywany?
Nie zawsze.
Niektóre implanty pozostawia się bez obciążenia w okresie gojenia.
W innych przypadkach wkrótce po zabiegu może zostać założona odbudowa tymczasowa. W zależności od sytuacji nazywa się to natychmiastowym obciążeniem albo natychmiastową odbudową tymczasową.
Nawet gdy pacjent otrzymuje tymczasowe zęby stałe, implanty nadal przechodzą proces biologicznego gojenia.
Tymczasowa praca może być zaprojektowana tak, aby ograniczać siły działające na implanty.
Czy można poczuć osteointegrację?
Nie.
Osteointegracja zachodzi wewnątrz kości i nie daje charakterystycznego odczucia, które potwierdzałoby jej zakończenie.
Brak bólu nie dowodzi, że gojenie jest zakończone, a dyskomfort nie oznacza automatycznie niepowodzenia integracji.
Ocena opiera się na badaniu klinicznym i innych ustaleniach dentysty.
Co może utrudniać osteointegrację?
Na gojenie implantu może wpływać wiele czynników.
Przykłady obejmują:
- nadmierny ruch implantu podczas gojenia
- infekcję lub stan zapalny
- palenie
- niewłaściwie kontrolowane choroby ogólne
- nieodpowiednie obciążenie
- małą ilość lub gorszą jakość kości
- powikłania chirurgiczne lub biologiczne
Nie oznacza to, że pojedynczy czynnik ryzyka automatycznie prowadzi do utraty implantu.
Wynik zależy od całej sytuacji klinicznej.
Co się dzieje, jeśli osteointegracja nie nastąpi?
Jeżeli implant nie uzyska stabilnego połączenia z kością, dentysta może być zmuszony go usunąć.
Dalsze postępowanie zależy od przyczyny, stanu miejsca po implancie i całego planu leczenia.
Możliwe jest odczekanie na zagojenie, wykonanie dodatkowego leczenia w danym miejscu albo rozważenie kolejnego implantu później.
Tylko prowadzący klinicysta może określić odpowiednie postępowanie w konkretnym przypadku.
Jak ma się to do leczenia pełnego łuku w dwóch wizytach?
W wielu planach pełnego łuku implanty wszczepia się podczas pierwszej wizyty, a w okresie gojenia pacjent korzysta z zębów tymczasowych.
Po okresie gojenia wraca na ocenę i kolejne etapy odbudowy.
Druga wizyta nie jest jedynie datą w kalendarzu. Klinika musi ocenić, czy gojenie i stabilność implantów są odpowiednie do planowanego kolejnego etapu.
W skrócie
Osteointegracja oznacza tworzenie podczas gojenia stabilnego połączenia kości z powierzchnią implantu.
Jest to proces biologiczny rozwijający się z czasem i mający kluczowe znaczenie dla długoterminowej stabilności implantów.